Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych

       1 - 2 marca obchodziliśmy w naszym mieście i naszej szkole Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Nasza ekipa była wszędzie tam, gdzie działo się coś ciekawego. Udokumentowaliśmy pokazy filmowe, prelekcje, wystawy i gazetki okolicznościowe, apel... 

                             Sukces naszych filmowców!!!!

Z radością informujemy, że grupa filmowa z naszej szkoły w składzie: Dagmara Poczęty i Weronika Uścińska z II D oraz Aleksandra Kotuszewska i Sandra Żelazna z I D zajęła I miejsce w  konkursie  dla uczniów szkół podstawowych i ponadpodstawowych województwa mazowieckiego „Zrób-My Nasz-Film” pod hasłem „Historie opisane w obrazie”. Konkurs zorganizował Ośrodek Edukacji  Informatycznej i Zastosowań Komputerów w Warszawie.

Dziewczyny, pracujące pod opieką p. Joanny Kępczyk  nakręciły film pt.: „Adam”, którego bohaterem jest Pan Adam Staszczak, organista Parafii Św. Antoniego z Padwy. W uzasadnieniu nagrody zwrócono uwagę na:

·         ”formę dokumentalną, która jest świadectwem wrażliwości autorów i ich otwartości na ludzi oraz ciekawości umożliwiającej odkrywanie świata wokół nich;

·         pokazanie istotnych problemów człowieka, któremu w realizacji samodzielnego działania, rozwijania zainteresowań i poszukiwania własnego miejsca jest szczególnie trudno;

·         historię, w której widzimy jak wytrwały w dążeniu do celu może być człowiek, a niepełnosprawność nie ogranicza go w twórczym korzystaniu z talentów, by jego życie było znaczące i satysfakcjonujące;

·         promocję Mińska Mazowieckiego, jako miasta życzliwych ludzi, w którym żyje się spokojnie i bezpiecznie”.

 https://drive.google.com/file/d/1CQl-tp0Cc6PRwJki_nVaVY4l--YP-km9/view

                                                                                                                 Serdeczne gratulacje!

      O życiowych wyborach - "Historie miłosne" J. Stuhra

Klasa III B TR powitała marzec lekcją filmową poświęconą filmowi Jerzego Stuhra. Zajęcia poprzedziły omówienie "Ludzi bezdomnych" S. Żeromskiego - utworu, w którym bohater również musi wybrać między miłością a innymi wartościami.
Pracując w grupach przedstawiliśmy portrety bohaterów, motywacje ich decyzji oraz dokonaliśmy oceny postaci. Niektórzy prezentowali bohaterów wchodząc w ich role, natomiast słuchający mieli okazję wejść w role "ankieterów" i zadawali pytania, na które nie zawsze łatwo było odpowiedzieć....
Jola G. III B

Jola w "roli" księdza

XVIII OGÓLNOPOLSKI KONKURS  FILMOWY

Gwiazdy współczesnego kina

Jak co roku II Liceum Ogólnokształcące im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Rybniku zaprosiło młodzież szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych do wzięcia udziału w konkursie.Uczennica klasy I D LO Kinga Zabiega napisała pracę na temat:

Ø  Na czym polega fenomen gwiazdy filmowej? Scharakteryzuj jej wizerunek i wpływ na kształt filmu. W pracy wykorzystaj elementy analizy wybranego filmu lub/i jego kontynuacji.

                           Poniżej praca Kingi. Trzymamy kciuki i życzymy sukcesu!

Na czym polega fenomen gwiazdy filmowej?

Wszyscy z pewnością zastanawiamy się co sprawia, że spośród kilkudziesięciu albo i nawet kilkuset filmów właśnie jeden staje się fenomenem. Często jest tak, że dany film ma podobną fabułę do wielu innych i nie wyróżnia się niczym specjalnym.  Wtedy zadajemy sobie pytania: „Czyja jest to zasługa?”, „Kto jest za ten sukces odpowiedzialny?”

Z pewnością najważniejszą rolę w tym sukcesie odgrywają aktorzy, bo przecież gdyby nie oni, nie byłoby filmu. Może więc warto zadać sobie pytanie: Na czym polega fenomen gwiazdy filmowej?

Wbrew pozorom praca aktora jest bardzo trudna. Może nam się wydawać, że wystarczy nauczyć się tekstu i sukces gotowy. Nie jest to jednak takie proste.  Odtwórca roli  sam musi wykreować swoją postać. Jeżeli chce, aby była ona jak najwiarygodniejsza, musi „zaplanować” swojego bohatera od początku do końca. Każdy jego ruch na planie filmowym powinien być przemyślany. Aktor czytając scenariusz musi wiedzieć, co chce przekazać widzowi.

 Gwiazdą filmową, która wie, co chce przekazać widzowi i dlatego stała się  fenomenem jest Emma Watson, grająca jedną z głównych ról w serii filmów o Harrym Potterze. Dziesięcioletnia dziewczynka dostała  rolę w filmie, który okazał  się być bardzo wymagający. Jak na tak młodą osobę Emma poradziła sobie ze swoją rolą wręcz fenomenalnie i zarówno jej bohaterkę, Hermionę, jak i samą Emmę pokochały miliony osób. Na czym więc polega jej fenomen?

Emmę poznajemy jako Hermionę w pierwszej części serii pt. „Harry Potter i kamień filozoficzny”. Większość z nas z pewnością od samego początku pokochała tę postać.  Hermiona pochodzi z niemagicznej rodziny, a mimo to jest najlepsza w klasie. Zna wszystkie zaklęcia i potrafi poradzić sobie w każdej sytuacji. Przez to, że jest najlepsza wiele osób ma wrażenie, że jest bardzo wyniosła i zarozumiała. W gruncie rzeczy Hermiona jest bardzo miłą i pomocną dziewczyną.

Niektórzy ludzie  uważają, że Emma Watson jest taka sama jak bohaterka, którą gra. Niestety taka „łatka” jest wielokrotnie „przypinana” aktorom przez niewyrobionych widzów. Wydaje mi się, że  w Emmie nie ma wiele z zarozumiałej i wyniosłej dziewczyną, jaką była jej bohaterka. Jest bardziej podobna do tej  Hermiony, która kojarzymy  z  inteligencją i  pracowitości oraz empatią. Nie od dziś wiadomo, że Emma czyta bardzo dużo książek i zachęca do tego także swoich fanów. Na jej portalach możemy zobaczyć wiele akcji charytatywnych, w których bierze udział i do wzięcia udziału w których namawia innych.

Na tym właśnie według mnie polega fenomen gwiazdy filmowej. Wykorzystuje to, że jest znana, aby wywierać pozytywny wpływ na ludzi. Wielu z nas chętniej angażuje się w akcje charytatywne, kiedy widzi, że nasz idol czy idolka też to robi. Często możemy usłyszeć opinię osób, które uważają, że osoby znane robią to dla sławy, albo dlatego, że chcą się pochwalić. Są to przeważnie słowa ludzi, którzy są zazdrośni o sukces którejś ze sław. Na szczęście w większości są ci, którzy chwalą takie zachowania i to motywuje gwiazdy do dalszej pracy. Jeżeli aktor jest osobą angażującą się społecznie, wykorzystującą swoją siłę do pomocy innym i osobiście darzymy go sympatią, to nawet jeśli gra  rolę złego , to i tak tę postać uwielbiamy.

Podsumowując możemy stwierdzić, że fenomen gwiazdy filmowej charakteryzuje się tym, że aktor nie jest dla nas tylko na ekranie. Widzimy codzienne życie tej osoby poprzez media społecznościowe i wydaje nam się ona bliższa. Dociera do nas wtedy, że gwiazdy prywatnie są takie jak my wszyscy, a ich życie wbrew pozorom nie jest idealne.  Właśnie to sprawia, że ich uwielbiamy. Tajemnicą ich sukcesu jest fakt, że utożsamiają się z każdym z nas i pokazują, że ciężką pracą można osiągnąć wszystko, a potem „oddać” to innym.  Są motywacją dla milionów ludzi.

Lutowe spotkanie SZKOLNEGO KLUBU FILMOWEGO

             26 lutego po raz kolejny spotkaliśmy się, by porozmawiać o filmie. Ponieważ mamy luty, a więc i walentynki- nasz wybór był oczywisty- "Pierwsza miłość" K. Kieślowskiego. razem z reżyserem zastanawialiśmy się między innymi nad tym czym różni się dorosłość od dojrzałości oraz jakie są minusy i plusy wczesnego macierzyństwa.... 

Nie ma to jak popołudniowa kawa.....

Marysia i Weronika o filmie i reżyserze

.

Jaka szkoła?

                Inspiracją do przeprowadzenia  lekcji stał się film „Grupa nieróbstwa” tegorocznej finalistki konkursu „Nakręć się. Byłam ciekawa, jak moi uczniowie z różnych klas odebrali ten film, co sądzą o obrazie szkoły w nim ukazanym, czy mają podobne doświadczenia…..

Film na kolejnych trzech lekcjach obejrzeli uczniowie z klasy I , II i III liceum o tym samym profilu. Co się okazało? 

Od jednego z najmłodszych usłyszałam o „rozpuszczonych bachorach”, które wiedziały do jakiej szkoły idą, więc teraz nie powinny narzekać… (czy empatia to dar tylko wybranych?), najstarsi mówili, że czują się jak roboty, którym każe się wpychać do głowy kolejne partie materiału (co nie dziwi dwa miesiące przed maturą..). 

Niżej opinie „środkowych”:

Olga: „Bardzo szanuję odwagę autorki, która podjęła ten problem w filmie. Nie sądziłam, że można doprowadzić nastolatka do takiego stanu, że mówi o sobie „śmieć”.

Ola: „Presja, jaką wywiera szkoła ma duży wpływ na uczniów. Przez to, że każde działanie jest oceniane, uczniowie się zniechęcają. Podział na grupy jest czymś naturalnym, ale wydaje mi się ,że nie ma u nas takiego zaszufladkowania…”

Julia: „ Uczniowie są od początku oceniani w nowej szkole. Tym, który osiągają sukcesy jest łatwiej i nauczyciele ich faworyzują. Przez szkołę spada samoocena i nie chce nam się uczyć, bo jesteśmy przekonani, że i tak dostaniemy słabą ocenę.”

Eliza: „Zaobserwowałam na niektórych przedmiotach zjawisko grupowania uczniów na „lepszych” i „gorszych”, zdolniejszych i mniej zdolnych. Niektórzy nauczyciele zakładają też z góry, że cała klasa nic nie osiągnie. Wtedy uczniowie czują się gorsi, choć na mnie działa to motywująco, by pokazać, że też uczeń z „gorszej grupy” może wygrywać olimpiady.”

Ewelina: „Niektórzy nauczyciele rzeczywiście faworyzują najlepszych uczniów, a o innych zapominają. Jak jesteś trochę słabszy od innych, to już nic nie umiesz. Mogliby dać szansę wszystkim”.

Klaudia: „To przykre, że szkoła dzieli ludzi na lepszych i gorszych. Uważam ,że wielu ludzi czuje się źle w swoich szkołach z tego powodu”.

Paulina: „Ten film powinien być dedykowany wszystkim nauczycielom, którzy nie znając ucznia przypisują go do grupy „gorszych”, mniej wartościowych od innych.”

Weronika: „Nie wszyscy nauczyciele powinni nimi być. Trzeba mieć podejście do uczniów i mieć do tego po prostu powołanie. Im jesteśmy starsi, tym nam jest w życiu trudniej. Jest to związane za szkołą, a w każdej kolejnej poprzeczka jest coraz wyższa. Są nauczyciele, którzy pomagają i wspierają, ale są też tacy, którzy zniechęcają do pracy. Tak naprawdę od nauczycieli zależy najwięcej, ponieważ to oni zaszczepiają w nas miłość do przedmiotu i dzięki nim wybieramy drogę, którą chcemy iść w życiu”.

                A ja….? Jeśli choć jednego nauczyciela, nawet uczącego w „zwykłej” szkole, która nie wychowuje „legionów” olimpijczyków, ten film zachęci – tak jak mnie- do zrobienia małego „rachunku sumienia”, to znaczy , że Ola osiągnęła swój cel. Gratulacje dla reżyserki, o której powiedziałam swoim uczniom: „Zapamiętajcie to nazwisko, o nim jeszcze usłyszycie"…

                                                                                                      Joanna Dębowska-Kępczyk

           Humaniści między tekstami kultury

W lutym  klasy humanistyczne uczestniczyły w lekcjach filmowych pod wspólnym hasłem „Między tekstami kultury”.

Klasa I d – „Imię róży” – w klimacie średniowiecza. Rozmawialiśmy  o średniowiecznych bibliotekach i roli książki w epoce, o Mistrzu i jego uczniu, o inicjacji i zbrodni "zamkniętego kręgu". 

Klasa II D rozmawiała o filmie „Więzień nienawiści”, o którym dyskutowała w kontekście pozytywistycznych haseł tolerancji.

III d natomiast zapoznała się z historią człowieka o „postawie wyprostowanej”- bohatera filmu „Usłyszcie mój krzyk”. Oto niektóre wypowiedzi uczniów. Co zwróciło ich szczególną uwagę we fragmentach filmowych scen?

Ola: „Dziwna kompozycja, tak naprawdę były urywki z dożynek, dopiero na końcu to, o czym wszyscy mówili się okazuje. To dobrze zbudowało napięcie”.

Kasia: „Film jest szokujący, najbardziej ostatnia scena, ta migawka i stop na twarz tego człowieka- krzyczącego z bólu. Przykre było dla mnie, że nikt nie zwrócił na to uwagi…”

Justyna: „Ludzie mówili, że mają robić swoją pracę, nie odebrali tego w taki sposób jak powinni… Jedna z bohaterek czuła,  że to, co się dzieje w kraju jest złe, ale ludzie się bali i się dostosowywali”.

Justyna: „Bardzo wzruszające były wypowiedzi dzieci, członków rodziny”.

Kasia: „ To było dla niego samego ważne, on sam mógł o sobie decydować w tym świecie, to jedyne, co mógł zrobić w tym systemie – tak jak dziewczyna u Borowskiego na rampie, która idąc w stronę ciężarówki wybrała śmierć i odrzuciła nieludzki porządek obozów”.

Kasia: „Ludzie często robią rzeczy, które znaczą dla nich, a dla innych są bez sensu”

Kinga : „Wszyscy zwracali uwagę, że był oddany bliskim, wiedział co robi, wiedział, że zona sobie poradzi, ale to nie rodzina była dla niego najważniejsza, ale Bóg i ojczyzna”.

Kasia: „Według córki ojciec był tak prawy, czasem za bardzo, że aż to kuło w oczy”.

Justyna: „Ktoś w filmie powiedział, że Siwiec nosił w sobie taki gniew, ze można było się spodziewać, że coś zrobi, ale nie coś takiego, tego nikt się nie spodziewał”.

Kinga: „Ale co tak naprawdę może zmienić jednostka, nikt ważny, dla władzy nie ma to żadnego znaczenia”.

Justyna: „Jak słuchałam jego przemówienia, które nagrał 2 dni przed tym co zrobił to stwierdzam, że miał ogromną charyzmę i szkoda, że mógł przemówić do ludzi”.

Ola: „Jego uważa się za bohatera, a dla mnie  prawdziwą bohaterką jest jego żona, która została sama z dziećmi".

Ola: Czy mogę użyć kolokwialnego określenia? (zgoda nauczyciela). Trzeba "mieć jaja", żeby coś takiego zrobić!"

                                                                                                            (pisownia oryginalna)

Karina, Wiktoria i Salma

Kasia i Justyna

Ola 

blogerka  projektu filmowego w latach 2016-17, 

autorka filmów 

"Niebieski motyl"https://www.youtube.com/watch?v=HLd6PTi2mfc

 i "Krok dalej" https://www.youtube.com/watch?v=Dbx2XEi1Hk0