Filmowy Dzień Kobiet 👩

    Filmowy dzień kobiet obchodziliśmy oczywiście on-line. Poniedziałkowe lekcje z 1 d rozpoczęły się od wzajemnego złożenia sobie życzeń w babskim gronie 😊😊

Potem rozmawiałyśmy o filmie Sufrażystki- ani służące, ani prostytutki, dokumencie Michela Dominiciego przedstawiającym historię ruchu sufrażystek, które  walczyły  o prawa wyborcze dla kobiet w Wielkiej Brytanii.

 Film przybliżył nam sylwetki liderek sufrażyzmu - zarówno tych, które stosowały  metody nieposłuszeństwa obywatelskiego, jak i bardziej radykalnych sufrażetek, pokazał determinację kobiet w walce o równouprawnienie, walce, okupionej wieloma ofiarami, ale zakończonej sukcesem. Wstrząsnęły nami sceny brutalnych aresztowań kobiet, przymusowego dokarmiania więźniarek, które podjęły strajk głodowy, tragicznej śmierci Emily Davison , jednej z bohaterek ruchu....

Klasa 2 dg natomiast poświęciła uwagę filmowi fabularnemu "Sufrażystka" z 2015 roku w reżyserii Sarah Gavron. 

Dlaczego według nich warto było obejrzeć film?

SANDRA

Przed obejrzeniem filmu moja wiedza na temat sufrażyzmu była niewielka - wiedziałam jedynie że chodzi o walkę kobiet do nadania im praw obywatelskich. Nie wiedziałam jednak w jaki sposób wyglądała ich walka. Przeraził mnie między innymi fakt że kobiety były bite na środku ulicy w biały dzień i że nikt w tej sprawie nie interweniował. Podczas zwykłego spaceru były pojmowane przez policję bez wyraźnych podstaw. Pomimo tego, że pracowały o wiele więcej i o wiele ciężej od mężczyzn, zarabiały od nich mniej, a zarobione przez nie pieniądze trafiały do ich mężów - one same nie mogły być niezależne finansowo. Nie miały również praw do własnych dzieci, co zaszokowało mnie najbardziej. Tak naprawdę były całkowicie zależne od swoich mężów, którym podobało się to, że kobiety muszą być tak uległe w stosunku do nich. Mężczyznom podobała się tak silna władza nad kobietami. 

 

MACIEK

 

Jeżeli miałbym być szczery to przed obejrzeniem filmu moja wiedza w tym temacie była znikoma. Nigdy nie interesował mnie ten temat za bardzo, a nawet kiedy obiło mi się coś o uszy to nie czułem potrzeby go zgłębiać. Wiedziałem można powiedzieć że tyle co wszyscy czyli że był to ruch kobiet które chciały walczyć o swoje prawa. Natomiast po seansie myślę że moja wiedza w tym zakresie dość znacząco się poszerzyła. Nie zdawałem sobie sprawy, jak wiele poświęceń oraz ciężkich przeżyć kobiety w tamtym czasie musiały doświadczyć, żeby wywrzeć jakiekolwiek zmiany. Zabieranie kobiet z ulic na przesłuchania mając jedynie poszlaki, bicie kobiet bez skrupułów w biały dzień oraz wszechobecne potępienie wśród ludzi, jeżeli pojawiły się chociaż plotki co do przynależności do ruchu sufrażystek. To co mnie najbardziej zszokowało to był fak,t że kobiety nie miały praw do opieki nad swoimi dziećmi, co obecnie wydaje się rzeczą całkowicie normalną, a wręcz oczywistą. To, że mężczyzna mógł sam podjąć decyzję co do oddania dziecka do adopcji, jest również druzgocące.  

 

To, co wywarło największe wrażenie….

 

Julia, Olga, Kinga, Martyna

·         Największe wrażenie wywarła na mnie scena, w której główna bohaterka – Maud, jest świadkiem, jak jej mąż oddaje ich syna pod opiekę nowej rodzinie. Kobieta była zrozpaczona, nie mogła rozstać się z dzieckiem. Powiedziała synkowi, żeby zapamiętał jej imię i potem ją odnalazł, zapewniła go, że będzie na niego czekać. Szczególnie wzruszył mnie moment, w którym zabierane dziecko cicho wołało do bohaterki ,,mama"….

·         Oddanie jedynego dziecka do adopcji wydawało się rozsądnym rozwiązaniem dla ojca, ale dla matki był to ogromny cios…

·         Uważam, że dobra relacja matki z dzieckiem jest bardzo ważna, jak ukazana została w filmie. Matka jest najważniejszą osobą w życiu dziecka, więc wyobrażam sobie cierpienie zarówno dziecka jak i matki, gdy zostają rozdzieleni.

·         Nie dość, że bohaterka straciła dom, zaufanie męża to jeszczecałkowicie straciła swoją rodzinę i największe szczęście. W początkowych scenach filmu widać, że syna i mamę łączy głęboka więź, która w momencie adopcji została przerwana. Myślę, że największym dowodem na ich miłość były łzy przy rozstaniu, które i mnie doprowadziły do płaczu. Było widać, że oboje bardzo cierpią i jest to dla nich ciężkie, gdyż są dla siebie całym światem.  

·         Nie wyobrażam sobie jaki ból musiała czuć matka, gdy dotarło do niej, że może już nigdy nie zobaczyć swojego ukochanego dziecka. Myślę, że dla matki utrata dziecka to najgorsze przeżycie jakie może ją spotkać, dlatego podziwiam kobiety, które po utracie bliskich były w stanie dalej walczyć i nie poddawać się. 

MACIEK

Scena przedstawia Sonnyego Maud oraz ich synka Georgea, którzy wieczorem przy stole zbierają zarobione pieniądze, żeby włożyć je do szkatułki. Rodzice wdają się w utarczkę słowną na temat Panny Haughton, według której kobiety powinny zasiadać w parlamencie oraz powinno się im płacić więcej. Sonny stwierdza, że jest arogancka. Zwróciłem uwagę na tę scenę głównie z dwóch powodów. Pierwszym z nich jest ukazanie jak bardzo zakorzeniony był wtedy u mężczyzn światopogląd, że kobiety są od nich gorsze.

 

MACIEK

Scena w pralni. Maud wraca do pracy po tym jak opublikowano zdjęcia sufrażystek w gazecie. Wszyscy dookoła spoglądają na nią z pogardą i oceniają ją. Widać że kobieta cierpi z tego powodu, wie co zaraz ją spotka. Gdy szef stawia jej ultimatum w postaci odejścia z ruchu sufrażystek, ta parzy go żelazkiem.  

Ta scena szczególnie zwróciła moją uwagę, gdyż przedstawia moment, w którym główna bohaterka filmu nie wytrzymała. Coś w niej pękło i skłoniło do postawienia się swojemu szefowi, skrzywdzenia go. Według mnie jest to moment, gdzie Maud zdecydowała się postawić i już doskonale wiedziała, że chce się poświęcić słusznej sprawie, którą była walka o prawa kobiet. Miała po prostu dość tego, jak niesprawiedliwie była traktowana. 

 

JUSTYNA , WERONIKA, PAULINA, ANIA

    Scena, która zrobiła na mnie największe wrażenie to scena gonitwy Derby. Podczas tego wyścigu konnego ma zostać przeprowadzona kolejna akcja sufrażystek. Maud i Emily mają wznieść flagę sufrażystek na oczach fotoreporterów, króla Jerzego V i wszystkich Brytyjczyków. W pewnym momencie Emily decyduje się na desperacki krok – przechodzi pod barierkami i zostaje stratowana przez konia. W wyniku obrażeń głowy Emily Davison zmarła.

    Scena śmierci Emily uświadomiła mi, jak zdeterminowane były sufrażystki, by osiągnąć swój cel.  Sufrażystki nie wahały się podjęcia najbardziej rozpaczliwych prób zwrócenia uwagi na problem dyskryminacji przedstawicielek płci żeńskiej. Były stanowcze, niezłomne, zdesperowane. Mimo śmierci Emily nie zrezygnowały z walki, walczyły dalej i ostatecznie osiągnęły swój cel. 

         Ta kobieta zaimponowała mi swoją odwagą, wiedziała, że już nie będzie odwrotu, poświęciła swoje zdrowie i życie  dla nas. 

 

SANDRA

Scena, która najbardziej zapadła mi w pamięci znajduje się już na samym początku filmu. Towarzyszymy głównej bohaterce, w dostarczeniu paczki w wyznaczone miejsce. Podczas podróży przystaje ona przy sklepie z lalkami i z uwagą się im przygląda. W między czasie do swojego ataku przygotowują się sufrażystki mające na celu wybicie szyb w tym właśnie sklepie z zabawkami.  

Ta scena zrobiła na mnie wrażenie, być może dlatego że nigdy wcześniej nie widziałam takiego ducha walki w geście zniszczenia jakiegoś obiektu. Kobiety starały się ze wszystkich swoich sił być na językach innych po to, aby w końcu ktoś zwrócił uwagę na ich walkę. Wykazały się tu również współpracą i bardzo dobrymi zdolnościami komunikatywnymi. Aby wszystko się udało musiały się odpowiednio do tego przygotować i obmyśleć każdy szczegół. Włożyły w to dużo pracy.  

 

  Mapa SHORTCUT

     Nasza szkoła jest już na mapie szkół- uczestników projektu filmowego SHORTCUT,  tam też można przeczytać relacje z wszystkich naszych zadań oraz zobaczyć, jak działają inne szkoły.     

                ZAPRASZAMY!  https://shortcut.ceo.org.pl/mapa

    Teksty- konteksty (część I)

    Uczniowie klasy 1d oraz 2 dg omawiając lektury, sięgają często do filmów-  kontekstów. 

    I tak humaniści z 2 dg- po omówieniu "Zbrodni i kary" zapoznali się z filmem "Dług" Krzysztofa Krauzego, który pokazał, jak płynna jest granica między katem a ofiarą. 

Drugim filmem była animacja Piotra Dumały, która stała się pretekstem do rozważań na temat "twórczej zdrady" oraz oniryzmu:

Uczniowie oglądali też film "Więzień nienawiści" oraz 'Duże zwierzę"-  konteksty do epoki pozytywizmu.  

Kontekstem filmowym do epoki romantyzmu był "Fortepian" w reż. Jane Campion. Analizując film uczniowie komentowali wypowiedzi recenzentów: Adama Trwogi i Konrada Zarębskiego oraz analizowali wybrane kadry filmowe, kostiumy, scenografię, muzykę.

    Natomiast humanistki z 1 d oglądały  "Fahrenhait 451" w reż. François Truffaut, który przedstawia wizję  totalitarnej przyszłości, w której zabronione jest posiadanie i czytanie książek. Zastanawiałyśmy się czy film jest antyutopią czy dystopią.

"Braveheart" w reż. Mela Gibsona pokazał nam natomiast przejmujący obraz średniowiecza. Uczennice tak opisywały sceny, które wywarły na nich największe wrażenie:

Gabrysia, Andżelika, Ola, Julia, Oliwia, Dominika, Ala, Natalia zwróciły uwagę na scenę tortur i śmierci głównego bohatera, która:

·          „pokazała jak William był niesamowicie wierny swoim ideałom. Gdyby tylko ucałował znak króla, pokłonił się, przeprosił bądź błagał o litość, miałby szansę na życie. Jednak oznaczałoby to również zdradzenie tego o co walczył tyle czasu, sam powiedział, że byłoby ,,to jakby już umarł”.  

 

Karolina zapamiętała scenę śmierci rodziców głównego bohatera:

·          „Nie wyobrażam sobie stracić rodziców, a już w szczególności w tak młodym wieku jak William. Strata ojca, który był dla niego jedyną rodziną w domu, jego opiekunem i wzorem do naśladowania była niesamowitym ciosem. William musiał sam zająć się domem”

 

 Natalia    

  „Scena, która wywarła na mnie największe wrażenie było spotkanie księżniczki Isabelli z Williamem w jego celi. Zwróciłam na nią uwagę, ponieważ zachowanie Williama jest bardzo szlachetne. Mimo ogromnej ceny nie zdradza on ojczyzny, jest jej wierny do samego końca. Był on lojalny i nie dał się złamać”

Julia, Magda, Karolina zwróciły uwagę na sceny batalistyczne:

·         „Szkocka armia staje w obliczu armii brytyjskiej. Armii, która wydawała się dla Szkotów niezwyciężona. Scena zaczyna się przemówieniem Williama Wallace'a.   Przemowa Williama jest niezwykle przekonująca ze względu na odwoływanie się do wolności i chęci uwolnienia się od tyranii”

·         „Sceną, która wywarła na mnie największe wrażenie, była ostatnia bitwa w filmie. Ta scena ukazuje niezwyciężoność i niezłomność ducha Szkotów, którzy mimo przewagi Anglików i straty najznakomitszego dowódcy i wojownika postanawiają walczyć w imię własnej wolności. Ostatecznie tą bitwą wywalczyli sobie wolność. 

Hania napisała:

·         „Największe wrażenie wywarła na mnie scena, w której Robert Bruce, postanawia zmienić swoje postępowanie i w rozmowie z ojcem  mówi, że nie będzie postępować już niegodziwie. Uważam, że scena jest godna uwagi, ponieważ w jednym z głównych bohaterów zachodzi przemiana, gdyż poznał on przewagę szlachetności i honoru nad pogonią za pieniędzmi.  

 

Największe wrażenie na Sandrze zrobiła scena, pokazująca:

·          leżącego i czekającego na śmierć Williama, który nagle zauważa w tłumie  zmarłą  żonę. Po zobaczeniu jej uśmiecha się i widać, że czuje się gotowy by dla niej umrzeć. Zwróciłam uwagę na nią, ponieważ udowadnia nam jakim dużym szczęściem jest dla nas kochająca osoba, jak potrafi nas uszczęśliwić w nawet najgorszym momencie oraz ile możemy za nią wycierpieć a nawet oddać życie. Wiliam umierając cieszył się, że będą już na zawsze blisko siebie.  

 

Oliwia

·         Największe wrażenie wywarła na mnie scena śmierci Murron. Zapamiętałam tą scenę, ponieważ była ona drastyczna oraz wywołała u mnie smutek, ponieważ nie sądziłam, że bohaterka zginie tak szybko. 

 

Kasia

·         Scena, która najbardziej mnie poruszyła jest z samego początku filmu. Prawdopodobnie dlatego wywarła na mnie takie wrażenie, była pierwsza sceną bestialstwa Anglików. Ojciec Williama wchodzi do jednej z chat, wioski napadniętej przez Anglików. Widzi od dziesiątki powieszonych ciał. Scena jest w szczególności przerażająca również ze względu na to iż byli tam niewinni ludzie, nawet dzieci. 

 Asia

·         Scena przedstawia Roberta Bruce’a stojącego przed armiami angielskiego króla, gotowego  złożyć im hołd wierności. Wybrałam tą scenę, ponieważ bardzo poruszył mnie moment, w którym Robert, mimo, że na początku zdradził Williama oraz dołączył do wrogich armii, wciąż chciał go pomścić oraz zawalczyć o wolność Szkocji.  

Zosia

 

·      Największe na mnie wrażenie wywarła scena, gdy William odkrywa tożsamość jednej z osób będącej u boku króla Edwarda I Długonogiego. Według mnie ta scena jest niezwykle przepiękna. Pokazuje szlachetność Williama jak i to, że każdy człowiek ma uczucia. Zdrada osób którym ufał wywołała w nim nie tylko gniew, ale również rozpacz i brak nadziei na wygraną. Gwoździem do trumny był Robert Bruce, w którym Wallace miał największe zaufanie. Szkocki wojownik siedząc na trawie i płacząc moim zdaniem nie ukazał swej słabości, lecz pokazał, że prawdziwie jest człowiekiem, a nie bezduszną bestią, której przyjemnością jest zabijanie ludzi. 

 

 Lena

·         Moją uwagę przyciągnęła scena, gdy po pogrzebie ojca Williama  do chłopca podbiega młoda Murron i wręcza mu kwiatek. Dziewczynka wyrywa się od mamy by podarować roślinę Wallace’owi. Urzekła mnie ta scena, ponieważ Murron wykazała się niezwykłą empatią i wyrozumiałością jak na swój młody wiek. 

 

 Projekt Shortcut

              „MOJA WSPÓLNOTA, MOJE MIEJSCE”

                                  ZADANIE 2 

                    W ramach projektu SHORTUT „Moja wspólnota, moje miejsce” uczniowie z klas 1d oraz 2 dg wykonali drugie zadanie, poprzedzone projekcją i omówieniem filmu „Rafa” w reż. João Salaviza opowiadającego historię nastoletniego bohatera (tytułowego Rafy), który oswaja przestrzeń swojego miasta – Lizbony.

PROBLEM, którym się zajęliśmy:

* widoczność/niewidoczność człowieka w przestrzeni miasta/miasteczka/wsi

 PODCZAS PROJEKCJI FILMU UCZNIOWIE ZWRACALI UWAGĘ NA NASTĘPUJĄCE ZAGADNIENIA:

* Jak wygląda mieszkanie Rafy?

* Czy przestrzeń, w której mieszka Rafa, ma wpływ na jego poczucie szczęścia i bezpieczeństwa?

* Jak wygląda przestrzeń Lizbony jako miasta (obiekty urbanistyczne, położenie, miejsca uczęszczane przez mieszkańców)?

* Czy Lizbona ukazana w filmie jest miastem bezpiecznym i przyjaznym dla Rafy?

 PO PROJEKCJI ROZMAWIALIŚMY O TYM, CZY:

·        *  Czy miejsce, w którym mieszka Rafa, ma wpływ na jego życie, pozycję społeczną, poczucie wartości?

·         * Czy Rafę możemy uznać za widocznego w przestrzeni miasta?

·        * Czy chłopak czuje się w tej przestrzeni pewnie?

·        *  Czy można stwierdzić, że Rafa ma poczucie sprawczości w przestrzeni miejskiej i społecznej? Od czego są zależne te aspekty?

NA KONIEC LEKCJI ZASTANAWIALISMY SIĘ NAD TYM:

·         * jakimi działaniami i aktywnościami możemy uzyskać widoczność i poczucie sprawczości w przestrzeni swojego miasta/swojego miasteczka/swojej wsi?

 A POTEM….UCZNIOWIE RUSZYLI W TEREN, BY TROPIĆ ŚLADY, POZOSTAWIONE WOKÓŁ NICH…

EFEKTY  PRACY OLIWII Z KLASY I można obejrzeć tu:

https://drive.google.com/drive/folders/1L-xc5qJtOP1j21ju6ZYt4AQBoBWvt-Kd

natomiast OLGI, KARINY I ADY Z KLASY II poniżej:

  💓Filmowe Walentynki ZSE💕

    Tegoroczne walentynki obchodziliśmy on-line, ale to nie przeszkodziło nam nie tylko dobrze się bawić, ale też poważnie porozmawiać o miłości.. 

    Uczniowie 2 dg oglądali dokument Krzysztofa Kieślowskiego "Pierwsza miłość". Projekcja była okazją do zastanowienia się nad problemem dojrzałości i odpowiedzialności. Wypowiedź nauczyciela - jednego z bohaterów filmu, komentująca sytuacje siedemnastoletniej bohaterki, która informuje o tym, że jest w ciąży: „czy nie mogło być tak ładnie, skończyć szkołę i dopiero” skłoniła natomiast do refleksji nad tym, czy wszystko naprawdę idzie w życiu według obowiązującego powszechnie wzorca....

    Uczennice klasy 1 d wzięły udział w klasowym konkursie "Filmowe love story". Wspólnie rozpoznawały filmy, należące zarówno  do klasyki  melodramatu, jak i reprezentujące współczesne kino. Na kolejnej lekcji Kasia i Oliwia zaprezentowały swoje ulubione filmy o miłości. Przypomniałyśmy sobie "Piękną i bestię", "Dumę i uprzedzenie" oraz "Dirty dansing".

                                             Powodzenia w nowej szkole!

W nowym semestrze tego roku Gabrysia z klasy 1 d przeniosła się do nowej szkoły. Jej marzeniem była od zawsze praca ze zwierzętami , stąd wybór kierunku Technik Weterynarii w Zespole Szkół Chemicznych. Koleżanki z klasy pożegnały Gabrysię przesympatycznym filmem...

 W świątecznym nastroju.....🎄🎅

Uczennice klasy 1 d  - dwie Karoliny,  Gabrysia, Oliwia, Dominika, Ola, Oliwia, Andżelika, Kasia, dwie Natalie oraz Weronika i Zosia  - życzą wesołych Świąt Bożego Narodzenia. Oczywiście filmowo!